Yiğidi öldür hakkını yeme. Öncelikle genellikle
eleştirdiğimiz İsmail Kartal’ın bu maça takımı hazırlayışı, çıkardığı doğru
onbir ve maç planının hakkını verelim. Birincisi, maça tüm oyuncuların ayrı bir
özgüven ve haftalardır kendilerine yapılan (ve çoğu da haklı olan) eleştirilere
karşı yeniden kendilerini ispat etme gibi bir misyonla çıkmaları İsmail Hoca’nın
artı hanesine yazılır. İkincisi, sağ bekte Necip’in oynayacağı bir Beşiktaş
takımına karşı bu taraftaki madeni(!) en iyi şekilde kullanabilecek kurgu
değişikliğini çekinmeden yapıp Sow yerine Alper’i sol açığa monte etmesi
gerçekten beklediğimden de iyi sonuç verdi. Üçüncüsü de, takım kurgusunu ve
ağırlık merkezini bir miktar geride kurup orta saha ve defans bütünleşmesi ile
iyi kademeli bir savunma hattı oluşturması, Webo veya Sow yerine merkez forvette
bu plana en uygun olan Emenike’yi kullanarak kapılan toplarda çok çabuk
hücuma çıkılması ve her iki bek yanında Alper ve Kuyt ile Emenike’nin desteklenip
önceki maçların aksine daha hızlı ve baskın hücumlar uygulanması planı da ilk
yarının ekseriyetinde iyi işledi.
Bu maç için uygulamaya konulan doğru plan ile Fenerbahçe daha
önceki kısır 7 haftanın aksine ilk defa bu kadar atak ve pozisyon zenginliği
buldu. İlk yarıdaki 5, ikinci yarıdaki 3 pozisyonumuzu not edelim. Özellikle
ilk yarıda her iki takımın da iyi bir oyun ortaya koyduğunu söyleyelim.
Haklarını yemeyelim, Beşiktaş erken yenen golün şokunu doğal olarak yaşadığı
ilk 15 dakika sonrasında oyunda dengeyi kurdu ve ön alanda gerçekten etkili ve koordineli
baskı yaptılar. Bir ara 5 dakika boyunca Beşiktaş rakip sahaya iyi yerleşerek
dönen tüm topları aldı ve rakibini çıkartmadı. Ligdeki diğer takımların bu
derece yoğun bir baskıya kolay dayanabileceklerini düşünmüyorum ama Fenerbahçe
orta sahasının kaliteli ayakları, özellikle Emre’nin önderliğinde doğru paslarla
boş adamı bularak nihayet bu baskıyı kırmayı bildi.
Zaten Emre-Topal-Meireles
üçlüsü bu yüzden ligin en iyisi ama bu üçlüye genellikle iyi destek veren iki
bekimizin de böyle zamanlarda ortayı beşlediklerini ve kurulan oyunun aktif
olarak içinde yer aldıklarını da söylemeliyiz. Bu maçta da hem Gökhan hem de özellikle
rahat alanlar bulan Caner bu desteği iyi verdiler. Caner zaten geçen yıldan
kalma bir tat veren mükemmel bir oyun sergiledi. Kanattan akıp giderek iki
rakibi ekarte ettikten sonra herkes orta beklerken çektiği şut bana göre maçın
en güzel hareketiydi ve o gol olsa sezonun en iyi gollerinden biri olacaktı.
Sezona çok kötü giren forvetimizin birkaç maçtır olan
çıkışının bu maçta biraz daha ivme kazandığını gördük. Emenike maça iyi
hazırlanmış. Gücüyle pek çok pozisyonda kendisine atılan uzun topları iyi tuttu
ve takımın atağa kalkmasını sağladı. Beşiktaş’ın özellikle Ersan’da iyice savruklaşan
merkez savunmasını iyi zorladı. Bir de oyun zekasını daha da olgunlaştırabilse
neler yapabileceğini 85’te Sow’a attığı pasta gördük ama hala temel yanlışları,
yani hatalı kararları fazlasıyla yapıyor. Basit olanı oynasa bu maç çok daha
önce kopardı. Karşı karşıya kaçırdığı golü ise tarif edecek kelime bulamıyorum.
Yine de iyi bir maç çıkardı ve bence hocasının istediğini fazlasıyla yaptı. Sonradan
giren Sow da papucun daha pahalı olduğunu anladığından mıdır bilinmez, geçmiş
haftalardan yine çok daha iyi ve hareketliydi. Ofsayttaki röveşatası ile
goldeki son vuruşu iyi birer golcü vuruşlarıydı. Kuyt’un yorgunluğu belli olsa
da bu maçta yine önceki maçlardan daha iyi katkı verdi ve özellikle kanadındaki
savunmaya çok iyi yardımcı oldu.
Alper, nazar değmesin, son maçlarda üstüne koyarak gidiyor.
Delici ve dikine giden özelliğini kaybetmeden üzerine daha da koyacak ve
yıllarca bu forma altında oynayan sembol oyuncularımızdan biri olacak diye
bekliyorum. Topal da iyi bir maç çıkardı ve pek çok eksiği gediği kapadı.
Kesiciliğine alan kaplamasına diyecek yok zaten. Meireles’in de orta alan
üstünlüğümüzde iyi katkısı var, ama ben kendisindeki potansiyelin tamamını hala yeterince
kullanmadığını düşünüyorum. Ceza alanına yakın oyununu biraz daha
yükseltebilir, ama belki aldığı talimat gereği alabileceği kadar inisiyatif almıyor
sanki.
Takım savunmasının iyi uygulanışı ile rakibe çok net pozisyon
vermedik. İlk yarıda 4, ikinci yarıda bir pozisyon verdik ki bunların hiçbiri %100 denebilecek net pozisyonlar değil. Pas
yeteneği ve oyun kurma özelliği Alves kadar olmasa da, Kadlec’in Alves’e göre savunmada
çok daha güvenli olduğunu düşünüyorum. Bekir de hatasız maçlarından birini
oynayınca, kendisine yeterli destek gelmeyen Beşiktaş’ın tek forveti Demba Ba savunma
hattımız içinde eridi diyebiliriz. Bekir’in bu yaşta bile her yıl üzerine
koyarak gelişmesini takdir etmek gerekir. Yine de bu iki stoperimizin hava
toplarında bir Egemen olmadığını düşünerek buraya Egemen’in de monte edilebileceğini
düşünüyorum.
Bu maçta eleştirilebilecek bir nokta ikinci yarıya çıkış
felsefemizdi. Ne olursa olsun, rakip 10 kişi kalmışken gereğinden fazla geriye
gömülmemiz bize pahalıya mal olabilirdi. İkinci yarının ilk bölümünde rakibi
çok geride karşıladık ve ilk yarının aksine topu bırakarak tek plan olarak
Emenike’ye uzun top attık. Halbuki maça zaten gereğinden fazla gerginlikle
çıktığı için biraz sallansa devrilmeye hazır Beşiktaş’ın üstüne biraz daha
erken gitmemiz gerekiyordu. Caner ve Emre değişikliğinin sarı kartları nedeniyle
yapıldığını düşünüyor ve doğru buluyorum. Çünkü maçın hakeminin sarı kart
bareminin düşük olduğu görülüyordu. Emre de artık akıl almaz biçimde bir
şekilde yine doğrudan olayların içine gereksiz bir şekilde girmeye meyilliydi. Kaldı
ki Emre’nin bir de sekmeye başladığını gördük.
Beşiktaş’ın maça bu kadar gergin ve kaybetme korkusu içinde
çıkmış olmasını anlayamadım. Belki bunu söylemek bize düşmez ama son yıllarda
yaşadıkları iyi başlayıp bir türlü sonunu getirememe sorunu hep bu anlayış ve
kurban psikolojisinden kaynaklanıyor. Bence maçı kaybeden ilk adımı geçen hafta
Erciyes maçında Gökhan’ın atılmasından sonra attılar. Olayı olduğundan çok daha
fazla infialle karşılayıp hem kendilerini gereksiz ve anlamsız bir gerginlik
içine soktular, hem de adeta Gökhan takımın her şeyiymiş gibi diğer oyuncuların
farkında olmadan özgüvenlerini zedelediler. Ardından bu maça nasıl bir havada
çıktıkları ilk yarıda yaptıkları her faulde yaptıkları aşırı itirazdan zaten
görülüyordu. Büyük takımlar bu mantaliteyle yürümez. Hele ki derbi maçlarına
böyle hazırlanılmayacağı yıllardır test edilip onaylanmıştır. Üstüne bir de kendilerinin
başlattığı anlamsız hakem polemiğinin geri teptiğini de görmüş olmalılar.
Hakemi tek cümleyle özetlemek gerekirse maçın kontrolünü
sarı kartlarla tutmaya çalıştığı için bol bol kart gösterdi ve misafir takımı en
azından ezdirmeyen bir yönetim sergiledi. Derbinin havasına uygun olup olmadığı
konusunda eleştiri gelebilir ama kitabi olarak kartların çoğu doğru karardı. Oyuncuların
bunu anlayıp hareketlerine daha dikkat etmesi gerekirdi. Özellikle Olcay’ın
gördüğü ikinci sarı için Beşiktaşlıların çoğu itiraz ediyor ama eninde sonunda
kurala göre doğru bir kart. Cebinde sarısı olan bir oyuncunun bu riski alması hiçbir
şekilde affedilemez. Bu pozisyonun hatasını Olcay’a çıkartmaları çok daha doğru
olur.
Emre’nin küfürlü sözü maalesef kabul etmek gerekir ki kırmızı kart, ki zannederim hakem
görmedi. Demba Ba’nın penaltı pozisyonu ise başlangıcı itibariyle çok kafa
karıştırıcı bir pozisyon. Ya penaltı ya lehimize faul, ortası yok. Ama ben
defalarca seyretmeme rağmen net olarak çözemedim. Penaltıya daha yakın geliyor,
doğru, ama bunu tek görüşte anlayabilir miydim bilemem. Bence hakem de bu
şekilde yorumladı ve inanmadı. Kaldı ki Ba da pek itiraz etmedi zaten. Hal
böyleyken, Beşiktaş’ın oyun olarak rakibinin çok net gerisinde kaldığı bir
maçtan sonra yenilginin en büyük mazereti olarak hakemi göstermeleri ve bizi
doğruyorlar psikolojileri her şeyi bırak, kendileri için tehlikeli. Bunu
anlamaları ve başarısızlıktaki sorumluluğun
doğru kişilere fatura edilmesi gerektiğini görmeleri lazım. Ama son yıllarda
bunu yapamadıklarından fazla kırılgan bir yapıları var.
Sonuç olarak, bir miktar endişeli çıktığımız derbiden beklediğimizden
kolay bir zaferle ayrıldık. Bu maçın en büyük kazancı İsmail Kartal’in
kredisinin ve kendisinin de kendine olan güveninin biraz daha yükselmesi oldu.
Umarım bu tüm takımda bir yükselişin başlangıcı olur. Üç büyük rakibimizle
deplasman maçlarını tamamlamış ve diğer rakipler daha aralarında oynanmamışken,
bir de lider pozisyonda olmak. Bu beklediğimizin de ötesi. Artık bu büyük
avantajı kaybetmemek lazım.
Bu galibiyetle ayrıca son yıllarda biraz bocaladığımız Beşiktaş
deplasmanlarının şanssızlığını kırmış olduk ve ligdeki son 10 Beşiktaş
deplasmanındaki galibiyet adedimizi 5’e çıkardık. Bunu da bir kenara not
edelim.
