Gelenek Bozulmadı!

Galatasaray'ın gerçekten sevimli bir insan olan başkanının biraz da esprili biçimde söylediği gibi: Gelenek bozulmadı! Aslında neyse ki bir kazaya kurban gitmedik fakat şu bir gerçek ki, az daha yine forvetimizin beceriksizliğine kurban gidecektik.

 

Maçın adamı Volkan. Net. Olağanüstü, hatta efsanevi bir maç çıkardı. Bu maçı, Volkan futbolu bıraktığında tebessümle hatırlayacağım büyük maçlarından biri olarak hatırlayacağım. Hem Selçuk’un muhteşem yere giden şutunu hem de Yasin’in burnunun dibinden vurduğu sert şutu çıkarmak dünyada herhalde ancak 10 tane filan kalecinin yapabileceği bir şey. Hele ilkinde Volkan adeta lastik gibi uzadı. 

Volkan harici maçın adamı ise Mehmet Topal’dı. Ne muhteşem bir performans! Bu çocuğa maşallah demekten biz yorulduk ama o yorulmadı, seneler geçtikçe her maç üstüne koymaya devam ediyor hala. Mehmet Demirkol’un da dediği gibi, dünyadaki ilk 10 kulüpte oynar, hem de rahatlıkla, gayet de iyi oynar. Alan kapatma, doğru pozisyon alma, ikili mücadelelerde vücudunu ve kuvvetini doğru kullanma, doğru pas tercihi ve zamanlamalı pas atma… Hangisini saysam? Hepsi 10 numaraydı. Maçta G.Saray'ı 70 dakika sahasına hapsetmişsek bunda en büyük pay Mehmet’indi.

  

Maçtaki üçüncü yıldız Dirk Kuyt idi. Ahh Kuyt ah, bir de ayağı, yani ince tekniği bir seviye daha iyi olsa, dünyanın en iyi oyuncularından biri olabilecek bir futbol görüşü var. Dizilişte kanatta oynayan bir oyuncu için resmen derslik oynuyor. Hedef santrforumuz bile ceza alanında bu kadar fazla topla doğru yerde buluşmuyor. O kadar doğru koşular yapıyor ki, bu maçta yakaladığımız üçü yüzde yüz kabilinden 8 pozisyonun tam 6 tanesinde Kuyt vardı! Müthiş bir futbol bilgisi gerçekten. O kadar net pozisyonu harcadıktan sonra Emenike gibi oyuncular moralmen düşerken Kuyt, 81’de, yani artık maç bitimi yaklaşmış ve sinirler kalkmışken yine bir gram geri atmadan o sorumluluğu almaktan, risk almaktan çekinmeden bazuka gibi vurdu. Belki pas opsiyonu doğru tercih orada ama işte büyük futbolcular böyle soğukkanlı kalıp inisiyatif alıyor. Daha kanat savunmasına yaptığı katkıyı söylemedik bile. Alkışlar Kuyt’a.

Sağ kanadımız soldan daha etkili işlerken, Gökhan sezon ortalamasının epey üstüne çıktığı bir verimlilikte oynadı. Caner’in ise bende yeri çok özel. Bu maçta, nispeten daha vasat göründüğü bir maçta dahi yine hücum bölgesine en çok top taşıyan ve ceza alanına en çok top gönderen adam oldu. Emenike bizi çok kızdıran maçlarından sonra nispeten daha etkili diyebileceğim bir maç çıkardı. Saç baş yoldurduğu yine oldu tabii ama en azından rakip defansı epey zorladı, çalıştı ve eskiye nazaran daha paslı oynamaya çalıştı. Sow hala özlediğimiz beklediğimiz Sow değil. Muslera’nın kurtardığı vuruşunda çok iyi pozisyon yarattı ama onun dışında stoperlerden çok kurtulamadı. Alves kötü bir ilk 15 dakika çıkardı, sonra Egemen’in de yardımıyla toparladı. Egemen defansta yüksek gayretinin yanında sadece duran toplarda değil oyun içinde de pek çok kez hücuma destek vermeye çıktı ki, takdire şayan. Diego ise yine üzerine koyarak gidiyor. Takım onunla, o takımla biraz daha oynamaya alışmış olsaydı dünkü maça damga vurabilirdi.

İsmail Kartal’a gelirsek, bu maçta son maçlarına nazaran daha doğru analiz ve planla çıktığını söylemeliyiz. Diego tercihi doğruydu. Böylece işlemesi zor Topal Emre Meireles üçlüsü yerine daha üretken ve alternatif kilit açma planı olan bir orta saha ile oynadık. Melo’nun yokluğu bize Diego’yla oynama lüksünü yarattı, çünkü Hamit’in bu tempoyu 90 dakika kaldırması imkansızdı. Nitekim kaldıramadı da. Hamza Hoca’nın ilk 20 dakikadaki beklenmedik baskın planı bizim takımın işler planı devreye sokmasını biraz geciktirdi ama özellikle 25’ten sonra oyunun kontrolü tamamen bize geçti ve bir daha da geri vermedik zaten. G.Saray açısından da aslında maça başlangıç planları doğruydu. Hücum pres ve desteklenmiş kanat bekleriyle kanatlarımızı bir müddet sekteye uğrattılar ama biz defansı öne çıkarıp takım boyunu kısaltınca geriye çekilmek zorunda kaldılar ve başarılı başlangıç stratejisine sahip Hamza hocanın (neyse ki) bundan sonra bizi korkutacak bir B planı olmadığını gördük. Bana göre 2. yarıya Umut yerine pas yapan bir orta saha oyuncusu ile başlamış olsa idi belki bu kadar mahkum oynamazdı.

  

İsmail Kartal’ın bazı tercihlerini doğal olarak eleştirsek de bir konuda haklı olduğunu teslim etmemiz gerek. F.Bahçe takımı gerçekten bu ligde her takıma oyun üstünlüğünü kabul ettirecek bir takım ve ettiriyor da. Bunu Arena'da kaybettiğimiz ilk maç da dahil tüm derbilerde gördük. Takım ligde iki kanadı da kullanan tek takım. Gel gör ki, oyundaki bu işlerliği pozisyonları gole çevirmede ara ki bulasın. Bunda küçük detayların devreye girmesi gerekiyor ve İsmail Hoca şu ana kadar bu alanda tam işler planı bulamadı. Tabii bunda bizim vurdumduymaz Emenike Sow ikilisinin payı da çok büyük.

Hakem Cüneyt Çakır için ise artık ne denir bilemiyorum? Her derbi öncesi kendisi ile ilgili endişelerimizi haklı çıkarmaktan vazgeçmiyor. Kafası rahat değil. Her şeyi bırakın, oyunun en az 3-4 dakika durduğu bir ilk yarıdan sonra bile insan uzatma olarak +1 dakika vermeye utanır. Hele ki, Emenike'yi son adam olarak bilerek düşüren Olcan'ı atmaya yüreğinin yetmemesi ise hakemlik adına utanç verici bir karar. Bu pozisyonu bir de yok UEFA talimatıydı, yok havadan gelen top daha kontrol edilmemişti gibi donelerle savunmaya çalışan, futbolun ruhunu bilmekten uzak hakem eskilerine ise söyleyecek çok söz var aslında.

Takım tekrar yola girmiş görünüyor ve umarım tekrar yoldan çıkmayız. Bunun için hücumda bencillikten uzak durmak ve önce takım için oynama felsefesine sadık kalmak gerek. Bir de bu takım için Caner ve Alper’in ne kadar yeri dolmaz oyuncular olduğunu umarım bir daha test ederek anlamak zorunda kalmayız.