Trabzon'da sessiz gece

Fenerbahçe 2. haftada karşılaştığı ve genellikle 3 puana beklediğinden daha kolay ulaştığı ezeli rakibine karşı bu kez kazanamadı. Bunda Trabzonspor’un öncekilerin aksine bu maçı bir intikam, hesap sorma maçına çevirmemesi, yeni hocası Halilhodzic’in hissiyat yerine aklın ön planda olduğu soğukkanlı bir planı başarıyla uygulayışı ve o bildik tabirle haddini bilerek ve alanı çok iyi daraltarak güçlü rakibini büyük ölçüde izin verdiği huniye hapsetmesinin büyük rolü var. Buna karşın Fenerbahçe cephesinden bakıldığında ise, maçın berabere bitmesini Fenerbahçe’nin hızlı ve dikine baskın hücumlar yerine yeniden Aykut Kocaman dönemini anımsatan pas ve topa sahip olma felsefesi, bunun getirdiği garantili ama yavaş oyun, ve henüz fizik olarak hazır olmayan forvet oyuncuları yanında maç boyunca bu senaryoyu değiştirecek bir B planı ortaya konulamamasına bağlayabiliriz.

Trabzonspor, çok yeni kurulan ve daha bir elin parmakları kadar birlikte oynamamış kadrosu düşünüldüğünde bu maça doğru bir anlayışla çıktı. Fenerbahçe’nin üzerine çok gitmeden, topu kendi kale önü haricinde rakibine bırakarak çok kademeli bir alan savunması yaptılar. Savunma anlamında sahayı iyi parselleyerek Fenerbahçe’nin güçlü olduğu kanatları pek kullanmasına müsaade etmediler. Kanatlarda her zamanki etkinliğini kullanamayan Fenerbahçe, böylelikle oyunun enini genişletemedi ve çoğunlukla merkezden hücum etmek zorunda kaldı. Bu bölgede de, çok küçük zaman dilimleri haricinde dönen topları çok alamadığı için atak sürekliliğini sağlayacak baskıyı kuramadı. Baskı altında bunalmayan Trabzon defansı da kalabalık bölgede çok büyük hata yapmayınca hedefledikleri gibi oyun kilitlendi. Bu sayede Emenike ve Sow da tam da planladıkları gibi stoperlerin kucağında etkisiz bir maç çıkardılar. Oyunun savunma yönü dışında çok etkili birkaç kontratak da geliştiren Trabzonspor, bu ani baskınlarla maçta gerçekten ciddi tehlikeli pozisyonları yakalayan taraf olsa da, ön alan oyuncularının henüz birbirlerini iyi tanımaması nedeniyle neyse ki bu pozisyonları gole çeviremedi.

Kanatların etkin kullanılmamasında Trabzonspor’un kademeli savunma planının yanında Caner’in sakatlığı ve Gökhan’ın daha lige hazır olmayan form durumu da gösterilebilir. Gerçekten de Gökhan zannederim kendisinin de hatırlamak istemeyeceği şekilde, önceki oyunlarına kıyasla çok etkisiz bir oyun ortaya koydu. Caner sakatlığına rağmen Kuyt’un da yardımıyla yine bindirmeler yapmaya, güzel ortalar yapmaya çalıştı ama bunlar da kalabalık defansa karşı yeterli olamadı.

Diego’yu ben her şeye rağmen beğendim. Fizik olarak arkadaşlarından geri kaldığı görülse de her maç üzerine biraz daha koyarak gidiyor bana göre. İsmail Kartal’ın oyun planı belli ki Ersun Yanal döneminde alınan bazı riskleri almaktan biraz uzak kalarak daha çok topun bizde kalması ve pas örgüleri ile rakibi açmaya yönelik olacak. Bu sistemde bence Diego gibi bir çilingirin oynaması çok elzem olacaktır. Aksi takdirde, özellikle deplasmanlarda sabaha kadar pas yapıp buna karşın pozisyon yaratmada sıkıntı yaşayacağımızı söyleyebiliriz. Diego, her ne kadar toplam orta saha sertliğinden ödün verme pahasına da olsa atacağı derinlemesine toplar ve doğru koşuyu yapacak forveti topla doğru yerde buluşturmadaki müthiş yeteneği ile kapanan rakipleri açmada çok kritik rol oynayacaktır. Dün mesela, Sow’a vermediği pası ilerleyen günlerde takımı tanıdıkça verecektir.

Bunun dışında Sow ve Emenike’nin hem bireysel formsuzluğu hem de birbirleri ile olan uyumsuzluğu devam ediyor. Sow daha geniş alanda, orta sahayla daha bütünleşik oynayarak bir şeyler yapmaya çabalıyor ama Sow’un asıl etkili olacağı yer kale önü. Kaleden uzaklaştıkça etkisi düşüyor. Webo’nun acilen bu takımın en azından şu dönem için takımın ilk onbirine mutlaka monte edilmesi gerektiği fikrimde ısrarcıyım. Diego ile de çok iyi anlaşacağını ve aynı dili konuşacaklarını düşünüyorum.

Maçta, maçın oyuncusu olacak biçimde çok net bir oyuncu ortaya çıkmasa da, Emre ve Mehmet Topal’ı üzerine düşen görevi en eksiksiz yapan oyuncularımız olarak sayabilirim. Defansta Bekir ve Mert de yine sağlam bir oyun ortaya koyarken Alves de maç oynadıkça üzerine koyacaktır diye düşünüyorum.

İsmail Kartal’a önümüzdeki haftalarda önemi yükler düşüyor. Özellikle Diego’yu bu takıma en uygun oyun kurgusu ile monte etmek sanırım birincil önceliği olacak. Son 4 sezondur epey iyi oturttuğumuz diziliş olan 4-3-3 aslında Diego’yu çok etkin kullanabileceğimiz bir diziliş değil. Tabii dizilişi kısa vadede değiştirmek çok kolay değil ve üstelik hiç de akıllıca değil. Bunun yerine oyun tıkandığında, alternatif olacak ekstra düzenlemeler üzerinde çalışmalı. Bu diziliş anlamında olabilir, veya aynı dizilişte yapılacak  varyasyonlar da olabilir. Bir de Emenike ve Sow’un uyumu üzerinde durulmalı.

Özetle, Trabzon deplasmanı gibi zor bir deplasmanın hele ki tüm rakiplerin evinde puan kaybettiği bir haftada 1 puanla geçilmesi kayıp değil kazanç hanesine yazılsa da, takımın deplasmandaki nispeten kısır oyunu umarım sonraki haftalar için kalıcı bir sinyal olmaz. Maçın, son yıllardakinin aksine nispeten daha kavgasız, gürültüsüz geçmesi de futbol adına güzel bir gelişmeydi. Umarım bu hava artarak devam eder.