Gaziantep'te Çok Rahat Galibiyet

Galatasaray'ın Cumartesi akşamı kendi evinde sürpriz bir şekilde Kayserispor'a hem de son dakika golü ile yenilmesi üzerine zaten yolu epey kolaylamış olan Fenerbahçe takımı, üzerindeki son stres kırıntılarını da attı. Bu rahatlamanın futbolcular üzerinde nasıl pozitif bir etkisi olduğuna Pazartesi akşamı Gaziantep'te şahit olduk. Kağıt üzerinde son dış saha maçlarında olduğu yine zor geçmeye namzet bir maçta takımımız, sadece kadın ve çocuklar önünde oynamanın da avantajını kullanarak belki de bu yılın en rahat deplasman galibiyetine imza attı.

Maça iyi başlayan ev sahibi oldu. Mustafa’nın sert şutunu Mert güçlükle çıkardıktan sonra Fenerbahçe kısa sürede oyun üstünlüğünü ele almaya başladı. Ersun Yanal’ın oyun planı son maçlarda olduğu gibi yine orta alanda vakit kaybetmeden ve rakibe önlem alma fırsatı tanımadan kapılan topları ani uzun paslarla Emenike ve diğer forvetlere iletmek ve bu şekilde hızlıca sonuca gitmekti. Bunu uygulamak üzere orta alan üçlüsü Emre, Mehmet Topal ve Meireles oldukça koordineli ve etkili bir ön alan presi yaptılar. Kapılan toplar hemen ya Emenike veya kanatlardaki Kuyt ve Sow’a çıkarıldı. Bunlardan birinde daha 10. dakikada Kuyt’un çok akıllıca gönderdiği topu Emenike, rakip stoper Stankevicius’un arkasında olmasına rağmen muazzam fizik gücünü ve öldürücü deparını kullanarak almayı başardı ve arkadan yetişen Binya’nın müdahalesine rağmen kaleciden bir tık önce davranarak topu sağ ayağıyla ağlara göndermeyi başardı. Ancak Emenike gibi birinin yoktan var ederek atabileceği bu gol sonrasında, takımda zaten üst düzeyde olan güven daha da arttı ve rakip Gaziantep için çok zor geçecek dakikalar başladı.

Ardından 34. dakikada takımımız yine Emenike patentli golle farkı ikiye çıkardı ve maç da orada bitti. Gaziantepspor atağında ceza alanında topla buluşmak üzere olan Mustafa’nın, Caner’in arkadan yaptığı küçük bir dokunuşu sonucu düşmesini inandırıcı bulmayan hakem Halis Özkahya devam kararı verince, topu alan Caner hiç bekletmeden Emenike’ye uzun top attı. Emenike yine ilk golde yaptığı gibi Gaziantep stoperlerinin ortaklaşa tekrarladığı hataları affetmedi ve neredeyse iki stoperi de sırtına alarak ilk golün benzerini bu sefer sol ayakla attı. Emenike’nin yavaş yavaş formunu ve gücünü yükseltmesi güzel ve kalan maçlar için çok ihtiyacımız olan bir şey. 2011 yılında Karabük’te iken İnönü’deki efsanevi Beşiktaş maçındaki Emenike’yi umarım bize yeniden seyrettirir.

Sergen Yalçın belli ki Fenerbahçe’nin son haftalarda yükselen formu ve yüksek mücadele gücüne karşı önlem almak üzere yaratıcı ayaklardan ziyade bozucu ve mücadeleci bir orta alan kurgusu ile çıkmıştı maça. Zannediyorum ilk yarıda bu şekilde oyunu tutup ikinci yarı geriye düşmeden yapacağı müdahalelerle daha teknik ayaklarını oyuna sokup, dakikalar ilerledikçe risk alacak olan rakibini cezalandırmayı planlamıştı. Ama erken gelen iki gol bu planı tek kelimeyle alt üst etti. 2-0’dan sonra Sergen Yalçın’ın işler bir B planı devreye sokamadığını gördük. İkinci devreye orta alanda iki kesici yerine daha top yapan iki oyuncu değişikliği ile çıksa da, Fenerbahçe’nin bu yarıda rakibine topu bırakıp alan bırakmaması sonucunda bu planı da işlerlik kazanamadı. Bir anlamda atı alan Üsküdar’ı geçmiş oldu. Oyunun bundan sonrası Gaziantep’in bir umutla geliştirmek istediği atakların Cenk’e yardımcı olabilecek kalitede bir hücumcu eksikliği nedeniyle hiçbir tehlike arz etmeden bitmesi, ve Fenerbahçe’nin yine presle kaptığı topları hızla forvetlere aktarması sonucunda Fenerbahçe adına bulunan gol pozisyonları şeklinde cereyan etti. Emenike’nin bazı pozisyonları yine bencilliği nedeniyle heba etmesi şaşırtmasa da bu maçta ortaya koyduğu üstün performansın hakkını verelim.

İkinci yarı notları arasında, Emre’nin yine bir adale sakatlığı yaşaması sonucunda Salih’le değişmesi ve geçen hafta göz yaşı döken Sow’un nihayet 88 gün sonra gole kavuşması var. Salih fazla süre almaması nedeniyle hala geçen yıl gelmiş olduğu seviyenin biraz daha altında olsa da, eline geçen fırsatı bence fena değerlendirmedi ve çok hızlı düşünüp tek top oynamaya çalışarak etkili paslarla oyun yönlendirmeye çalıştı. Oyun repertuarını biraz da topu gerektiğinde saklayıp arkadaşlarına zaman kazandırma ve gerektiğinde çok rahat yapacağını düşündüğüm biçimde driblingle adam eksiltme ile zenginleştirirse mükemmel bir orta saha oyuncusu olacak.

Maçın adamı Emenike’nin dışında aslında takımın hepsi çok iyi performans gösterdi ve bu sezonun ekran başında koltuğa gömülüp en rahat izlediğimiz deplasman maçını oynadık. Mehmet Topal, Kuyt ve Bekir de maçın diğer en iyileriydiler. Bekir hakikaten bu sezon çok olumlu biçimde şaşırtmaya devam ediyor. Defans güvenliği ve kademeleri yanında topu da oyuna daha iyi sokuyor. Alves’in iyiye gidişi de devam ediyor. Bu maçtaki kademelerinde çok dikkatliydi. Gökhan bel sakatlığından dolayı eski hücum gücünde olmasa da özverisi bile alkışa değer. Caner’e ise diyecek başka laf kalmadı. Hiç mi arada kötü oynamaz bir insan? Maşallah, nazar değmesin diyelim… Mert ise her görev verildiğinde olduğu gibi ileride kaleyi Volkan'dan rahatlıkla devralabileceğini yine gösterdi. İkinci yarı çıkardığı top çok zor bir toptu.

Orta sahamız hem bireysel hem de bir bütün olarak çok iyiydiler. Tabii bunda Gaziantep orta sahasının etkisiz performansının da payı var. Emre her maç daha iyiye giderken sakatlanması iyi olmadı. Meireles ise nihayet beklenen performansı gösterdi. Orta sahada doğru yer tutuşu, mükemmel pas araları ve pas akışkanlığı sağlaması hep akıl doluydu. Kuyt, yine tekrar olacak ama ayak basmadık yer bırakmadı. Diğer forvetlerimiz Kuyt’un pas alışveriş düzeyine gelseler resmen sınıf atlayacağız. Sow yine muazzam isteği ile çok çalıştı, çok zorladı, ve başta yine kaçırsa da sonunda çok istediği golü atarak rahatladı. Hakem Halis Özkahya için de nihayet diyelim, gerçekten iyi bir maç yönetti. İkinci gol öncesi Caner’in ceza alanı içinde rakibine arkadan küçük müdahalesine penaltı çalabilirdi belki ama Mustafa’nın düşüşü de bana da biraz inandırıcı gelmedi. Bu pozisyon dışında tartışılacak bir kararı yoktu ve gerçekten iyi bir maç yönetti. Halis Özkahya ile geçmişte çok kötü tecrübelerimiz olsa da umarım bu şekilde iyi yönetimi bir milat olur diyelim.

Diyecek çok da fazla bir şey yok aslında. Takım, en yakın rakibine 10 puan fark atmış olmanın rahatlığıyla artık daha özgüvenle oynuyor. Bundan sonra vites arttırarak devam ederiz diye düşünüyorum. Tabii matematik olarak garantileyene kadar asla gevşememek lazım.

Bir başka not olarak, özellikle 90’lı yıllarda ve 2000’lerin başında çok zorlandığımız bir deplasmandı Gaziantep. Gaziantepspor’a en son 13 Kasım 2010’da kaybettikten sonra, son 7 lig maçının hepsini kazanmış olduk. Bu gidişat Kadıköy’deki G.Saray maçı istatistiklerine benzemeye başladı.