Maalesef finallerin hiç birinde aradığını bulamadığı günün sonunda bir nebze teselli arayan Fenerbahçeliler gözünü Saracoğlu'na çevirdi. Fenerbahçe takımı 5 cezalı ve 2 sakat eksiği ile çıktığı maçta yedek kulübesini de ancak A-2 takımından 3 genç oyuncu ile takviye edebilmişti. Eksikler çok olsa da, Ersun Yanal'ın rakiplerinin hocalarının aksine sistem formasyonunda hiç bir değişikliğe gitmek zorunda kalmadan aynı mevkiinin diğer oyuncularına görev vermesi, sezon başında kurulan kadro derinliğinin ne kadar sağlam olduğunu bir kez daha gösterdi. Ön liberoda Topal'ın yerini Selçuk, sağ bekte Gökhan ve Bekir'in yokluğunu Mehmet Topuz, stoperde Alves'in yanını Kadlec, orta sahada Emre'nin yerini Salih ve ileride de Emenike'nin yerini Webo dolduruyor ve Fenerbahçe maça yine bilinen 4-1-2-3 dizilişi ile başlıyordu.
Antalyaspor yine pas yapmaktan ziyade baskın hücum kollayan biçimde rakibini kendi ceza alanı ile orta alanda karşılayan oyun yapısıyla önce durdurmayı hedefliyordu. Ön alan presiyle kaptıkları toplarla Uğur İnceman'ın çabuk düşünen oyunu, Tita'nın da deparları ile kontratak yapmayı hedeflediler. Gökhan'ın da yokluğunda kanatları ikişer adamla iyi kapattılar ve Fenerbahçe her zamanki kanat hücumlarını geliştiremedi. Öyle ki maç istatistiğinde de zaten ceza alanına orta sayısında Antalyaspor'la aşağı yukarı eşit sayıda kaldılar.
Fenerbahçe orta alanda Salih'in organizatörlüğünde atak geliştirmeye çalışsa da, Antalyaspor'un dikkatli savunması ve ilk kez bir arada oynayan Selçuk-Meireles-Salih'in doğal olarak pas akışkanlığının biraz eksik kalması nedeniyle pozisyonları istediği olgunluğa eriştiremedi. Sıkışabilecek gibi gözüken oyunu yine Fenerbahçe'nin kadim dostu ve en iyi kullandığı silahı duran topla açtı. Caner'in mükemmel kesme frikiğinde muhteşem kavis alan top direği adeta yalayarak ağlara gitti.
Golden sonra artık takımın iyice rahatlaması ve farkı arttırması beklenirken, o ana kadar bir şut girişimi dışında pek de tehditkar bir görüntü vermeyen Antalyaspor rakibi gibi duran toptan bulduğu golle tabelayı tekrar eşitledi. İlk goldeki serbest vuruşta faulü alan Salih’in, beraberlik golüne neden olan serbest vuruştaki faulü yapan oyuncu olması ise biraz cilveli bir tesadüf olsa gerek. Golden sonra hiçbir tedirginlik göstermeyen tribünlerin beklediği ve takımın daha önce defalarca yaptığı gibi, yenen gol sonrası takım hemen reaksiyon gösterdi ve bu sefer biraz gecikmeli de olsa(!) 7 dakika içinde yine bir duran toptan tekrar skor avantajı yakalandı. Golü atması en az beklenen oyuncu olan Kadlec’ten gelen bu gol, zaten direnç seviyesi çok ışık vermeyen Antalyaspor için umutları artık Kaf dağının ardına göndermiş oldu.
Yenilen golde Fenerbahçe defansındaki eksik adam paylaşımı ile en solda bomboş kalan Isaac, kariyerinde çok kez yaptığı gibi bir kez daha ağlarımızı havalandırdı. Golde Alves’in rakibini bloke etmek için olası bir ofsaytı bozduğunu da belirtelim. Kadlec’in attığı gol ise, Meireles’in kullandığı kornerde Alves’in olağanüstü yükselerek topu altı pas içine nefis indirmesi sonucu geldi. Kadlec arada kalan topa çabucak vurduğu vole ile aylardır forma giyememenin acısını çıkardı adeta. Kadlec’in maç boyu gösterdiği performansa, özellikle oynamadığı uzun süre dikkate alındığında şapka çıkarmak lazım diye düşünüyorum. Hem defansif görevlerini başarıyla yerine getirdi, hem de kendinden belki beklenmeyecek derecede hücuma katıldı, her kornerde ceza alanına girerek bir forvet gibi golü düşündü. İkinci yarıda Antalya kalecisi Hakan’ın mükemmel çıkardığı kafa topunu kaleye yollayan da yine Kadlec’ti ve zaten bu performansı ile maçın oyuncusu olmayı hak etti.
Salih ilk yarıdaki ön alan organizatörlük görevini zaman zaman gayet iyi yaptı ve atakları şekillendirdi. Yalnız ikinci yarı yine fizik gücü düşünce sırıtmaya başladı ve hocası tarafında oyundan alındı. Salih’in devamlılık ve fiziksel eksiğini geliştirmesi, tabii bunun için de forma şansı bulmaya devam etmesi lazım. Bir diğer geliştirmesi gereken nokta da yaptığı fauller. Artık daha profesyonel faul yapmayı öğrenmeli, yoksa acemice yaptığı sert fauller bir gün başını yakabilir. Orta alanda Meireles yine çıkışını devam ettirdi. Hem rakip atakları önledi, hem geri ve ön alan arasında çok iyi pas bağlantısı kurdu. Onu böyle görmek bizler için çok sevindirici. Selçuk Şahin ise yine iş düştüğünde elinden gelenin en iyisini yaptı ve Topal’ı aratmadı. Hakikaten hakkı zaman zaman çok yenen bir profesyonel Selçuk.
Sow, çok istekli ve yine çok alan kat eden bir oyun ortaya koydu ve çok aramasının sonucunda golünü de attı. Kuyt ve Sow’un bu maçta gösterdiği azim yanında tekmeye attıkları kafa sonucunda kafalarına atılan dikişlere rağmen bir adım geri atmadan mücadeleye devam etmeleri bu takımın bu yıl neden bu performansı gösterdiğini bize gösteriyor. Böyle karakterli bir takımın şampiyon olamaması zaten düşünülemezdi. Mehmet Topuz da elinden geldiğince Gökhan’ı aratmamaya çalıştı ve görevini yaptı. Ersun Hoca’nın Caner ve Kuyt’u olası bir kart cezasından korumak üzere oyundan alışı da doğru hamlelerdi. Antalyaspor'da Diarra her zamanki verimliliğinden uzak iken defansta Boum, üstün fiziğini de iyi kullanarak oldukça iyi bir maç çıkardı. Hakem Süleyman Abay, maç kendisini zorlamasa da özellikle faullerde ve kartlarda bazı hatalar yaptı.
Artık kalan 5 maçta şampiyonluğu ilan etmek için alınacak sadece 3 puan var. Önümüzdeki maç Olimpiyat Stadında ezeli rakip Beşiktaş ile. Bu stattan “olimpiyat şampiyonu” ek unvanı ile çıkmak iyi bir konsantrasyonla uzak ihtimal değil. G.Saraylı medya lobisinin bugünleri görerek haftalar öncesinden başlattıkları “Fenerbahçe Beşiktaş’ı ikinci yapmak için yatacak” kampanyası da artık iyice çirkinleşti ve bizim buna kulaklarımızı kapamamız gerekiyor. Bu derbilerin tarihini ve ruhunu iyi bilenler bu kara propogandaya ancak bıyık altından gülüp geçse de G.Saray’lıların bunu yapma nedenini aklı başında herkes biliyor. Olası bir rahatlama ile maça asılmayabileceklerini düşündükleri ezeli rakiplerini, bu tür bir açık kampanya ile zor durumda bırakıp maça maksimum istekle asılmalarını sağlamak ve böylece ikincilik yarışında kendilerine avantaj sağlamak. Bunu yapmaları eşyanın tabiatı zaten, beklene de bir şey. Bunun için onlara çok kızmaya gerek yok. Bu numaralar yıllardır hep uygulanan taktikler. Ama şunu bilmeleri lazım ki Fenerbahçe’nin bir derbi maçında her şeyini ortaya koymaları için böyle kampanyalara ihtiyaç yok. Fenerbahçelilerin tümünün ikincilik için Beşiktaş’ı tercih etmesi ayrı bir şey, -ki bunun için sayısız haklı nedenleri vardır, kimse onları suçlayamaz- takımın böyle düşünse bile çıkıp maça asılmaması başka bir şey. Fenerbahçe’nin hiçbir derbi maçına böyle bir anlayışla, mücadele anlamında eksik çıkmazı düşünülemez ve kabul edilemez. Diğer rakipler aynı durumda ne yapardı bilemem ama Fenerbahçe’nin tarihi böyle örneklerle, kendine yaramayan sonuç çıksa da çıkıp maçı kazandığı örneklerle doludur. Herkes haddini bilerek bu kulüpleri karalamaya çalışsın. Ne diyelim ki, bu kampanyanın savunucularına kişi herkesi kendisini gibi bilirmiş diyelim. Aklı başında G.Saraylı ve Beşiktaşlıların buna zaten prim verip kaale bile almadıklarını düşünüyorum.
Tabii ki şunu da göz ardı etmiyorum. Hiçbir Fenerbahçeli bu hafta kaybetsek bile G.Saray maçındaki bir kayıp gibi üzülmez. Hele ki, G.Saray’ın 3 Temmuz’dan bu yana durumdan maksimum faydalanmak için gösterdiği hasmane duruşu da düşününce bunu herkes kabul edecektir. Ama Fenerbahçe çıkacak, aslanlar gibi her zamanki mücadelesini yapıp orada şampiyonluğunu ilan etmek için her şeyi yapacaktır. Aksi bir tutum bize yakışmaz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder