Tur Haftaya Kaldı

Ezeli rakibin evinde alınacak bir galibiyet resmi olarak bizi şampiyon yapacak ve tur attıracaktı. Olmadı. Öne geçecek golü bulmamıza karşın Beşiktaş'ın karşı hamle yapmasına izin verdik ve skor avantajını sıfırladık. İkinci yarıda rakip on kişi kalmasına rağmen bunu avantaja çeviremedik bir türlü vites yükseltemeyerek beraberliği bozamadık. Kim bilir, belki de beraberliğin bizi resmi olmasa da fiiliyatta "de facto" olarak şampiyon yapacağının bilinciyle takım risk alıp bir de geri düşmek istemedi ve kontrollü oyunun çok dışına çıkmadık. Rakibin G.Saray yerine Beşiktaş oluşu bir agresiflik eksikliğine yol açmış mıdır bilemem ama sonuçta artık şampiyonluk geldi desek de bunun resmi olarak ilanı önümüzdeki hafta evimizde, hem de kadın ve çocuklar önünde oynayacağımız maça kaldı. Kısmette böylesi bir ilke nasip olmak da varmış diyelim ve olursa bunun dünyada kadın ve çocuk seyirci önünde ilan edilecek ilk şampiyonluk olacağını da belirtelim.

Maça gelirsek... Biliç'in tıpkı ilk maçta yaptığı gibi sağ beke Atiba'yı koyma hamlesinin beni biraz şaşırttığını itiraf edeyim. Sanırım zaman zaman bu bölgede görev verdiği Necip'in tempo ve hız olarak Emenike karşısında yeterli olamayacağı endişesiyle böyle bir değişikliğe gitti ve bu hamle bize orta sahada biraz daha üstünlük olarak geri döndü. Atiba'dan yoksun Beşiktaş orta sahasında Veli rakip atakları kesip alan kapatmada tek başına kaldı ve oyunun ilk 30 dakikalık bölümünde Fenerbahçe orta sahayı teslim aldı ve beklentimin tersine uzun top yerine pas yaparak istediği pozisyonları buldu. Aslında oyunda ilk net pozisyonu Almeida ile rakip buldu ama atılan uzun topta, Meireles'e nal toplatan geriden koşusuyla Volkan'la karşı karşıya kalan Almeida'yı son anda yetişip rahatsız eden Kadlec olası golü önledi.

24'üncü dakikada Beşiktaş'ın tutuk başlangıcının en büyük nedenlerinden biri olan ve o ana kadar iki kez ikinci sarıdan atılması gereken Jermaine Jones'un büyük hatasıyla (ilahi adalet olsa gerek!) topu Kuyt'a atması sonrası Kuyt'un nefis ara pasına soldan harika koşu yapan Sow, yine bir Beşiktaş maçını boş geçmedi ve Tolga'nın gayet iyi kapattığı açıya rağmen yakın direkten ağları gördü. Bu gol kolay gibi gözükse de bana göre o dar açıdan Türkiye'de çok az oyuncunun atabileceği zorlukta bir gol. Ve böylece Musa Sow da oynadığı her maçta Beşiktaş'a gol atma geleneğini sürdürerek 5 maçta 6 gole ulaşmış oldu!.

Golden sonra takımımız anlaşılması güç biçimde geri çekildi ve rakibin oynamasına ve zaman zaman ciddi baskı kurmasına izin verdi. İzin verdi diyorum, çünkü ileri oyuncularımız geri gelmede yetersiz kalmaya, orta sahamız pas yapmaya devam etmek yerine geri kaçmaya başladı. Bunda skoru bulmuş olmanın ve koruma içgüdüsünün de rolü olmuştur şüphesiz. Yalnız gelmeden önce iki defa telgraf gönderen gol, bir türlü kalemizden uzaklaştıramadığımız ve neredeyse 2 dakika süren rakip baskısında uzaktan atılan şutta tüm defansımızın gereksiz bir ofsayt taktiğiyle hareketsiz kalması sonucu geldi. Veli'nin inanılmaz falso alan şutu direkte patlayınca dönen topu tamamlayan Motta ağları buldu. Aynı Motta 4 dakika önce de kaleyi sıyıran şutuyla bunun adeta sinyalini vermişti. Bu golde, Veli'nin şutu esnasında 2 metre ofaytta bulunan Almeida'nın Motta'nın gol vuruşunda topun üzerinden atlaması ofsayt tartışmalarını da beraberinde getirdi ve otoriteleri ikiye böldü. Bence yeni yoruma göre Almeida o pozisyonda ofsayt değil. Yalnız atağın daha öncesinde Gökhan Töre'nin soldaki Almeida'a çıkardığı topta önce Almeida, hemen sonrasında Almeida'nin yerden kale sahasına kestiği topta da Olcay açık ofsayttı. Bu iki ofsaytı yan hakem kaçırınca çapraz giden topu Olcay'ın yakalayıp yeniden atağı tazelemesi sonucunda golü yedik. Hakem hatası olsa da, bu golün faturasının çoğunu dönen topta uyuyan defansımıza, ve hem o vuruşta hem de önceki vuruşunda Motta'yı her nedense kovalamayıp bomboş bırakan Kuyt'a kesiyorum... Sağlık olsun diyelim.

Maçın en iyi oyuncusu sahada eski tabirle basmadık yer bırakmayan, mükemmel pas araları yapan ve yer tutan Meireles idi. Mehmet Topal özellikle ilk yarıda yine şahane oynadı ve Beşiktaş'lı pek çok oyuncuyu kendisine arkadan faul yapmaktan başka şans bırakmadı. Emre oyun olarak iyi olsa da yine ve bir kez daha rakibin üzerine oynamasına sinirlenerek bu konuda ona güvenmek isteyenleri maalesef bir kez daha üzdü. Emenike biraz daha basit oynamayı seçse çok daha yararlı olacak, rakibi zorlasa da kendisini G.Saray maçına göre biraz daha durgun gördüm. Sow çok iyi bir ilk yarı çıkarsa da ikinci yarı oyundan biraz düştü.

Hakem Halis Özkahya'nın Jones'a 4. dakika demeden sarıyı göstermesi güzel olsa da aynı oyuncunun 14 ve 18. dakikalarda ısrarla istediği ikinci sarıyı gösterememesi notunu kırdı. Belki de bu hatası, oyunda kalan Jones'un da hatasıyla Fenerbahçe golünü yarattı. Bunun yanında Alves'in Almeida'yı maç boyu tatlı sertten öte biraz döverek etkisiz hale getirmesine izin verdiğini de kabul edelim. Yine Alves'in ilk yarıda Almeida'ya korner atışı esnasında hareketi bence penaltı iken, Oğuzhan'ın Gökhan'a attığı taban karışık tekme de kırmızıya yakın bir hareketti.

Oyundan ziyade oyun haricindeki güzelliklerle hatırlanacak bir maç oldu. Özellikle G.Saray derbisinin aksine bu derbi son yılların en centilmen şekilde cereyan eden derbisi oldu sanırım .Öncelikle maç öncesi Aziz Yıldırım'a yapılan haksız uygulamaya duyarsız kalmayan ve "Aziz Yıldırım" diye bağıran Beşiktaş seyircisine alkışlar. Bu ortamda kim ne der kaygısı taşımadan bunu yapmaları takdirlik. İkincisi, hakem'in Dany'nin yine Dany'liğini yaptığı geri pas pozisyonunda verdiği serbest atışı Caner'in dışarı atması bence fair play açısından alkışı hak ediyor. Burada verilen karar her ne kadar kurala uygun olsa da, tıpkı bizler gibi futbolcuların da vicdanına sığmamış olacak ki, topu pozisyon öncesi sahibi olan tarafa geri verdiler. Doğrusu böyle bir sezonun sonunda içimize sinmeyen bir golle tur atmak istemezdik. Bana göre bu kural adil bir kural değil ve kaldırılması gerekir.

Üçüncü güzel hareket, Slaven Bilic'i neden sevdiğimizi gösteren harika bir jestti. Önce taç atışı yapacak olan Gökhan'a atışı biraz daha geriden yapmasını söyleyip Gökhan'ın da buna rıza gösterip hareketlenmesi sonrasında, gülerek şaka yaptığını söylemesi ve Gökhan'ın sırtını sıvazlaması içimizi ısıtan güzellikte hoş bir espri olarak akıllarda kalacak. Teknik adamların o sıkıcı ciddiyeti ve soğukluğundan ne kadar sıkılmışız. Aynı Bilic'in maç sonu röportajında Fenerbahçe "sadece iyi oyunculardan değil iyi adamlardan (karakterlerden) oluşan bir takım" demecini vermesi benim için bir derbi galibiyetinden çok çok ötedir. Teşekkürler Biliç; iyi şeyleri de dile getirmeye çekinmeyen alçak gönüllülüğün ve asaletin için...

Artık resmi şampiyonluk ilanı için gün sayıyoruz. Kalan maçlarda sadece 1 puan yettiği gibi, tüm maçları kaybetsek bile Beşiktaş'ın 4 maçta toplam +12 averaj yaparak kazanması lazım. Tabii ki böyle bir şey olması pek mümkün görünmüyor.

Öyleyse;

Haftaya şenlik var. Bayrakları hazırlayın!