Bursa Maçı Sonrası ve Gelip Çatan Derbi

Şunu artık rahatlıkla telaffuz edebiliriz: Rakipler havlu attı ve zirve yarışında tamamen yalnız kaldık. Bundan sonra Fenerbahçe’nin şampiyonluğu kaybetmesine kalan 7 maçta 4 kez yenilmesi bile yetmiyor. Yani 4 kez yenilecek, bir de üstüne bir puan kaybı daha yapacak ve bunların üzerine iki rakibinden biri kalan 7 maçın hepsini kazanacak! Geçiniz. Biz yine de dilimizi ısırarak Fenerbahçe %99 şampiyon diyebiliriz.

Bu hava takıma da yansımış ve çok yüksek bir özgüven getirmiş olmalı ki, Fenerbahçe Bursaspor maçının ilk yarısında sezonun en doyurucu ve etkili oyunlarından birini oynadı. Bu takımın kafası rahat olduğunda neleri yapabileceğini bir daha gördük ve mutlu olduk. Fenerbahçe bu maçta topu hiç eveleyip gevelemeden en hızlı biçimde ön alana aktararak etkili Bursaspor presinden de kurtulmuş oldu. Orta alan kurgusunda Topal ve Meireles biraz daha geride hem orta alan direncini oluşturup hem de atakların başlangıç paslarını yaparken, Salih daha önde konumlanıp ilk paslar sonrasında aldığı topları genellikle çabuk ve derin tek top şeklinde kullanarak forvetleri epey pozisyona soktu. Bu derin paslar özellikle ilk 15 dakikada gerçekten Bursasapor defansını felç etti. Bu süreçte onca net pozisyonun heba edilip, ancak baskıdan bunalan Bursa defansının kalecisi ile yaptığı ortak ikramı sonucu Kuyt’un bulduğu gol futbolun cilvesi olsa gerek. İlk yarının kalan dakikalarında Bursaspor bir nebze dengeyi sağlasa da, yine de inisiyatif alan değil reaktif kalıp karşılayan takım olma pozisyonu değişmedi.

İkinci yarıda ise, rehavetten midir bilinmez Fenerbahçe anlamsız derecede topu rakibine bıraktı ve rakip presi kıracak hiçbir aksiyon üretemeyip sahasından çıkamadı. Dakika 64’te Sow’un mükemmel vuruşuyla gelen gole kadar olan süreçte Bursaspor hem çok etkili ve koordineli presle top kaptı, hem de gerçekten sahayı iyi parselleyip çok iyi pas yaparak ceza alanı önüne kadar sayısız atak geliştirdi. Fakat klasik Anadolu takımı hastalığından muzdarip biçimde bu ataklar genellikle kötü son pas veya vuruş tercihleri ile heba oldu. 

İlk yarıda mükemmel oynayan Salih bu tempoyu kaldıramayınca Bursaspor baskısını iyice hissettirdi. Umarım ileride bu performansını daha uzun sürelere yayacaktır. Mehmet Topal her zamanki standardına yakın, Meireles ise son haftalarda olduğu önceki standardının çok üzerinde, oldukça etkili bir maç çıkardı. Kuyt ve Sow da yine çok enerjik bir oyun ortaya koydular. Emenike de pek çok pozisyonun içinde olsa da, bir türlü bitiremediği bencilliği maçların daha erken koparılamamasına neden oluyor. Gökhan Gönül ve Bekir, kademeleri ve hep yerinde müdahaleleriyle defansın en iyileri oldular. Özellikle Bekir’in ligin ikinci yarısında gösterdiği çıkış her türlü övgüyü hak ediyor. Volkan tekrar Mert’ten kaleyi devralırken güven vericiydi. Alves ise yine anlamsız riskli hareketlerini tekrarladı ki, bir pozisyonda rakibine sol eliyle yaptığı çok gereksiz bir penaltıya neden olabilirdi.

Cüneyt Çakır’ın her iki takımın da penaltı vermeye yakın pozisyonlarını es geçerek en azından kendi penaltı standardını tutturamadığını not edelim. Son olarak, artık zaman meselesi olan şampiyonluk için emeği geçen herkese tebrik ve teşekkürlerimizi iletelim…

Bu hafta oynanacak  derbiye geçersek... Herhalde uzun yıllardır deplasmanda bu kadar tansiyonu düşük bir Galatasaray derbisi hatırlamıyoruz. Rakip gerçekten ciddi bir çok sorunla boğuşuyor (şu konjonktür ne de çabuk değişiveriyor!) ve öyle bir psikoloji hakim ki, bu maçı kazansalar bile seneyi bu maçla kurtaracak halet-i ruhiyede olacakları bile şüpheli… Fenerbahçe taraftarı ise, tabii ki her zaman bu derbiyi kazanmaya odaklı olsa da, belki de ilk kez bu kadar koyver gitsin rahatlığında.. Bir bakıma bu hava 2007'de Fenerbahçe'nin şampiyonluğu garantileyip gittiği o meşhur sulu derbiyi hatırlatıyor. J Bakalım bu psikoloji ile başlayan 90 dakikadan nasıl bir sonuç çıkacak?...

Sadece işine odaklanıp yüksek özgüvenle normal iştahını ortaya koyan Fenerbahçe’nin bu maçı almaması için bir neden yok. Maçın normal sonucu bu yönde seyretmeye yakın gibi dursa da derbilerde bazen fazla stres kadar fazla rahatlığın da ters teptiğini gördük. Üstelik bu derbinin, geçmişte favorilerin çoklukla beklediğini bulamadığı bir derbi olarak nam saldığını da akıllardan çıkarmamalı. Ne olursa olsun, bu  maç Fenerbahçe için sezonun en önemli maçı gibi oynanmalı ve böyle hazırlanılmalıdır. Kaldı ki, daha matematik olarak da şampiyon olunmadığına göre bu maç sezonun gerçekten de en önemli lig maçıdır. Bu anlayışla çıkarsak o sahadan alnımız dik ve gülerek ayrılacağımızdan kuşkum yok. Takım bu maça özel bir tedbir almadan her zamanki oyununu oynamaya çıkacağı için taktik teknik kasmaya ihtiyaç olduğunu düşünmüyorum.

Derbi öncesi heyecana bir tutam daha sos katmak üzere bazı enteresan istatistiki verilerle bitirelim ve takımımıza şimdiden başarılar dileyelim:

• Son 20 lig derbisinde F.Bahçe 13 galibiyet alırken G.Saray sadece 3 galibiyet alabildi. 
• Aynı dönemde deplasmandaki son 10 lig derbisinde F.Bahçe 5 galibiyete karşın 4 yenilgi aldı. 
• Lig ve kupa, tüm klasmanlar dahil kendi sahasındaki son 10 derbide ise G.Saray 5 – 4 önde.
• 1983 yılında Ali Sami Yen stadının yeniden açılması sonrası, o zamandan bu yana Lig klasmanında oynanan toplam 30 deplasman derbisinde F.Bahçe 10 galibiyet alırken rakibine 11 kez yenildi. 
• 2011 yılında açılan Türk Telekom Arena'da oynanan 4 lig derbisinin ikisini F.Bahçe, ikisini G.Saray kazandı; beraberlik yok. Bu statta oynanan ilk maçı Alex'in son dakikalarda attığı kafa golüyle F.Bahçe 2-1 kazanmıştı.
• Nisan ayındaki maçlarda F.Bahçe'nin 15 - 12 üstünlüğü var. Nisan lig maçlarında ise yine 8– 4 önde. 
• Toplam 374 derbi maçının genel bakiyesinde ise F.Bahçe galibiyetlerde 142 – 117, gollerde 524 – 470 önde.